از کوتهی ماست که دیوار بلند است ....                                                                              ****یادت باشد                   "  آدم های بزرگ                 با قرار هایشان زندگی می کنند "                                               ***من این حروف نوشتم، چنان که غیر ندانست                   تو هم ز روی ارادت،چنان بخوان که تو دانی...                                       &

در من زنیهر روزجان می کندجان می دهدمی میردو بعدبلند می شودلباسش را می تکاندبرای خودش فاتحه ای می خواند و باز ادامه می دهددر منزنیهر روزیک تکه از وجودش راخاک می کند....

نوشتنم نمی آیدچند سال است که کلماتفرار می کنند از دستانمزبانمحتیفکرهایمغرق شده اممیان روزهایی که می گذرندبا عشقبی عشقمی گذرندو منخودم رامیان این هیاهوگم کرده ام